Watch Dogs Legion inceleme

Watch Dogs Legion inceleme : Watch Dogs her vakit hoş bir konsepte sahipti. Etrafınızda gördüğünüz çabucak hemen her teknolojik alet ile etkileşime geçmek gerçekten şahane bir fikirdi. Her ne kadar serinin birinci oyunu bu fikri hoş bir biçimde uygulasa da, oyunun cümbüş faktörü büsbütün unutulmuştu. İkinci oyun ise cümbüş ve çeşitlilik bakımından birinci oyunun üzerine daha fazla şey katmıştı diyebiliriz. Yayınlanan birinci fragmanlarından itibaren gördüğümüz üzere 2. oyunu kendine baz alan bir devam oyunu var karşımızda. Pekala Watch Dogs Legion bir evvelki oyunun üzerine neler katmış, gelin daima birlikte bakalım.

Watch Dogs Legion incelemesi

Oyunun kıssası, yakın gelecekte yapay zekâ yüzünden zahmete giren İngiltere iktisadının çöküş devrinde geçiyor. Kıssaya DedSec isimli hacker kümesinin bir üyesi olan Dalton Wolfe olarak başlıyoruz.  Parlamento Binası’nı patlayıcılarla yıkmayı planlayan “Zero Day” isimli bir kümenin planlarına pürüz olmaya çalışıyoruz oyunun giriş kısmında. Fakat, tam da patlayıcıları etkisiz hale getirecekken, Zero Day, Londra etrafında ek olarak yerleştirdiği patlayıcıları patlatarak kenti kaosa sürüklüyor. Oyunda kısa bir müddetliğine gördüğümüz Dalton, Dedsec’in bombalamalarla uzaktan yakından alakası olmadığına dair ispat sunamadan öldürülüyor ve kabahat büsbütün Dedsec’in üzerine kalıyor. Bu patlamanın akabinde İngiliz hükümeti, özel bir şirket olan Albion ile Londra’yı tertibe sokması için mutabakat yapıyor. Bu patlamaların hatalısı da DedSec olarak görüldüğü için küme eskisi kadar etkin olamıyor ve kabuğuna çekilmek durumuna kalıyor.  Biz de DedSec kümesinin bir üyesi olarak üzerimize atılan iftiradan kurtulmak için grubumuza yeni üyeler alıp kümemizin ismine sürülen bu kara lekeyi temizlemeye çalışıyoruz.

Etraf ve Karakter

Oyunun giriş kısmı bittikten sonra karakterimizi seçmemiz için bir ekran beliriyor. Her karakterin farklı bir özel yeteneği bulunmakta. Örneğin; bir karakterde çağırıldığı vakit çabucak yanımızda beliren bir motor varken bir başkasında hackleme mühletleri düşmekte. Bu da size vazifelerde bir epey kolaylık sağlamakta. Ben şahsen araç sürüş mekaniklerini deneyimlemek için motoru olan bir karakter seçtim. Seçimlerinizi tamamladıktan sonra hoş Londra sokaklarını turlamaya başlıyorsunuz. Kent ayrıntı açısından baktığımızda pek hoş ve tatmin edici. Oyunun sokaklarında adımlarken güya gerçekten Londra’da olduğunuzu hissettiriyor. Harita çok büyük ve gidilecek bir oldukça yer var. Oyun içinde çokça yan misyon olduğu için vakit geçirecek ve uğraşacak tonlarca şey bulabiliyorsunuz. Kentten bahsetmişken sürüş dinamiklerine de değinmek istiyorum. Açıkçası sürüş dinamikleri konusunda oyun beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Neden diye sorarsanız, Watch Dogs 2’nin sürüş dinamikleri üzerine neredeyse hiçbir şey katılmamış. 2. Oyundaki hantallık bu oyunda da devam etmekte ne yazık ki. Rastgele bir araç kullanırken o aracın yükü oyuna pek yansıtılamamış üzere gözüküyor.

Optimizasyon ve grafikler

Sanırım oyunda beni en çok rahatsız eden vakaya geldik. Optimizasyon. Bu sorun sadece benimle mi alakalı bilmiyorum lakin ortalama 45 FPS ile deneyimlemek durumunda kaldım Watch Dogs Legion’ı. Oyunun yükleme müddetleri ve oyun içi takılmalar da gayreti. Bu hadise oyun tecrübemi ziyadesiyle baltaladı diyebilirim. Dediğim üzere sırf benden kaynaklı bir durum da olabilir bu. Lakin bu durum, oyunun grafiklerinin hoş olduğunu ve pek hoş bir renk paleti kullanıldığı gerçeğini değiştirmiyor. Ama Ubisoft’un ileride yayınlayacağı güncellemeler ile bu sorunun üstesinden gelinebileceğini, daha da kıymetlisi gelmesi gerektiğini düşünüyorum.

Recruitment sistemi ve karakterler

Gel gelelim Watch Dogs Legion’un en çarpıcı noktasına. Oyunda gördüğünüz her NPC oynanabilir karakter pozisyonunda. Yani diyelim ki canınız sıkıldı ve karakter değiştirmek istiyorsunuz, gidip de otobüs bekleyen bir büyükanneyi oynayabilirsiniz. Lakin her hoş şeyin bir bedeli vardır demişler. Watch Dogs: Legion’da da bu kelamın ne kadar hakikat olduğunu görebiliyoruz. Zira gözümüze kestirdiğimiz karakteri takımımıza katmak için o karakterin sizden istediği şeyleri yerine getirmeniz gerekmekte. Bu husustan mutlu kaldığımı söylemem gerek. Grubuma 10’dan fazla karakter kattım ve hiçbirinde kendini tekrar eden bir vazifeye rastlamadım. Bu vazifelerin oyun ilerledikçe tekrara düşmesi mümkün lakin misyon havuzunu kâfi seviyede tuttuklarını söyleyebilirim. Pekala bu gruba her yeni üye kattığımızda vazife yapacağımız manasına mı geliyor? Neyse ki hayır. Zira Londra sokaklarında rastgele oluşan hadiselerde yardım ettiğiniz NPC’ler direkt olarak takımınıza katılmayı kabul ediyorlar. Bu da karakter misyonu tekrarını engellediği üzere farklı karakter yelpazesinin de geniş bir formda tutulmasını sağlamış. Bunu da belirtmeden geçmeyelim 

Yönettiğimiz karakterlerin başta da belirttiğim üzere kendilerini öne çıkaran birtakım özellikleri bulunmakta. Örneğin bir suikastçı seçtiğiniz vakit yakın dövüşte uçan tekmeler savurmaya başlıyorsunuz. Ancak bu da sizin hack yeteneklerinize bir eksi vuruyor. Tıpkı şeyler hack yetenekleri yüksek olan NPC’ler içinde geçerli. Ama oyunda istemediğiniz kadar çok karakter olduğu için bu şekil ufak ayrıntılara takılmamak gerekli. Tıpkı vakitte belirtmek isterim ki, yetenek ağacında bir yetenek geliştirdiğiniz vakit bu geliştirmeler tüm karakterlere tesir ediyor. Bu da her karakter için farklı başka uğraşmanızı engellemiş oluyor bir bakıma. Yani aslında karakterin değil de DeadSec kümesinin yeteneklerini yükseltmiş oluyorsunuz da diyebiliriz. 

Ancak bu durum yeniden de karakterler konusunda eksikler olmadığı manasına gelmiyor. Örneğin oyunda oynayabileceğiniz karakterler o kadar fazla ki, bir mühlet sonra birden fazla karakteri tıpkı bireyler seslendirdiği için dönüp dolaşıp tıpkı karakteri oynuyormuşsunuz üzere bir hissiyat bırakıyor beşerde. Kaldı ki hem birtakım karakterler hem de oyunun genelinde bir seslendirme sorunu var üzere duruyor. Diyalog ve selendirmeler doğallıktan uzak, yapmacık geliyor. Örneğin benim oyuna başlarken birinci seçtiğim karakterde İngiliz aksanı yok denecek kadar azdı. Denemeye çalışıyordu ancak pek de başarılı olduğunu söyleyemem. Bu recruitment sistemi birebir vakitte benim üzere oyunlarda tek bir karaktere bağlı kalmanın önüne geçmiş diyebilirim. Yani bu kadar çok karakter olunca yönlendirdiğiniz kişi ile empati yapamıyorsunuz. Oyunda karakter özelleştirme de mevcut lakin oyunda o kadar çok karakter var ki, oynadığınız karakterleri özelleştirmenize gerek bile kalmıyor.

Ekipmanlar

Oyunda herkese hitap eden ekipmanlar bulunmakta. Elektronik Muşta’dan tutun da görünmezlik pelerinine kadar. Bu da oynanış tarzına bir artı sağlamış diyebilirim. Ekipmanları oyun içindeki misyonlardan ve açık dünyadan kazandığınız paralarla geliştirebiliyorsunuz. Bu da her ekipmanı başka farklı güncellemeniz gerektiği manasına geliyor. Velhasıl oyunda sunulan ekipmanlar pek kâfi olmuş diyebilirim.

Misyon çeşitliliği

Evet, gel gelelim oyunun vazifelerine ve misyon çeşitliliği kısmına. Oyunun kıssası her ne kadar bir şeyleri eğlenceli bir lisanda anlatmaya çalışsa da, tekrar eden misyonlar yüzünden bu anlatımlar çok gölgede kalıyor. Örneğin, vazife almaya gidiyoruz, eğlenceli esprili diyaloglar ile başlıyoruz misyona. Daha sonrasında ise yapmanız gereken vazifeler o denli bir kısıtlanıyor ki, neredeyse her misyon birbirine benzemeye başlıyor. Örnek vermem gerekirse; Öykü odaklı bir misyon alıyorsunuz, vazifede verilen yeri hackleyip DedSec’in propagandasını yapmanız isteniyor. Bunlar birinci başta her ne kadar eğlenceli gelse de daha sonrasında tekrara düşüyor. Kağıt üzerinde vazifeler her ne kadar farklı olsa da temelde tıpkı kalmış. Yani bana kalırsa, bir vazife yalnızca telefonunuz ile bir kapıyı hackleyip gizlice düşman öldürmeye çalışıp misyonu tamamlamak olmamalı. Oyunda ekipman olarak örümcek ve drone da kullanabiliyoruz fakat temel olarak yaptığımız her şey tıpkı. Tek fark bu işleri kimi vakit farklı ekipman ve lokasyonlarda yapmamız. Ben şahsen Watch Dogs 2’nin üzerine kıssa bakımından pek de akılda kalıcı bir iş çıkardıklarını söyleyemeyeceğim ne yazık ki. Lakin şöyle bir durum var, oyunun Multiplayer modu ben bu incelemeyi yazarken mevcut değildi. Çoklu oyuncu modunda vazifeler daha eğlenceli olur tahminen de kim bilir?

Sonuç

Ubisoft’un son vakitlerde isminden kelam ettirdiği oyunu olan Watch Dogs 2’yi kendi müşahedelerim ile sizler için yorumladım. Üstte da belirttiğim üzere, misyonlara, karakter ve araç kullanım mekaniklerine biraz daha itina gezdirilse, bu yılın ses getirecek oyunlarından birisi olmayı başarabilirdi diye kestirim ediyorum. Yeniden de serinin evvelki oyunundan mekanikler barındırdığı için, Watch Dogs 2’yi sevenlerin bu oyunu da seveceklerini düşünüyorum. Tekrar de kıssa bazında çeşitlilik arayan oyuncular için gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir oyun değil Watch Dogs: Legion. Ben oyunun çok yenilikçi ve potansiyel sahibi bir oyun olduğunu düşünüyorum. Lakin bu oyunun içine tam olarak oturtulmadığı için birazcık yavan oynanış elementleri ve tekrar eden bir yapı sunuyor. Tekrar de Ubisoft’un her NPC’yi denetim edebildiğimiz yenilikçi özellik, oyun dünyasında bir mihenk taşı olabilir. Tahminen ileride çokça NPC denetim ettiğimiz oyunları daha sık göreceğiz Ubisoft’un bu yavuz atılımı sayesinde kim bilir?  Bu yazımızda sizler için Watch Dogs: Legion’u yorumladım. Umarım yaptığım inceleme ile size gereğince bilgi verebilmişimdir. Bir sonraki incelememizde görüşmek üzere. Sağlıcakla kalın!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.